يكي از صحبت هايي كه مرا سرگرم مي نمايد اظهارات دانشمندان مذهبي و ديني است كه به طرزي موثر در خصوص اراده وپيش بيني و مقصد و نوشته هاي خدا صحبت مي كنند و چنان به گفته هاي خود اعتقاد دارند كه گويي ظهر آن روز با خدا ناهار خورده اند .

«موريس مترلينگ»

* جالب است ، اين سخنان آدمي را به ياد برخي از افراد در اين زمانه مي اندازد كه گویی آنها نه تنها ناهار ، بلكه صبحانه و شام را هم با خدا مي خورند !!!

* خوب است همه ي اينها خوب است تا بد نباشد خوبي معنايي ندارد تاريخ تكرار مكرر وقايع است  ، اينكه به مرحله اي  برسيم كه در يابيم «نبودن هرگز به تلخي از دست دادن يك بودن نيست » كافي است ،همين كافي است كه نبودن با شرافت را بر بودن با ذلت ترجيح دهيم اين يعني رسيدن به اوج‌ آزادگي و آزادگي از آن انسان هایي است كه باورهايي بارور دارند .

چرا كه باورهاي ما مجموعه اي با شكوه از آرمانهاي ماست و انسان هاي آزاد چون آينه اند كه بيكرانگي آبي آسمان ودريا را در وجود خود جذب و سپس آن را  با روشنايي اي  بي بديل ،آميخته با گسترانگي آفتاب انعكاس مي دهند .

پس بياييد آينه باشيم كه آب و آفتاب وآسمان را انعكاس دهيم ، آزاد باشيم و سبز چون سرو   و رها چون باد ،باد پيام استقامت و پايداري سرو را تا دور دست ها تا آينده خواهد برد ،

تا آنجا که نسل هایی پس از ما خواهند گقت :

من و تو ما شده ايم