طوفان است

چراغ هاي خانه خاموش

چراغ دل روشن

ذهن مالامال از ناگفته ها

و در فكر

طغيان غوطه مي خورد

باد  مي وزد دهشتناك،

پنجه در گلوي نو عروس باغچه .

نرگس در خواب

و چمن

شاهد پر پر شدن گلهاي سرخ .

دل در آرزوي فريادي در باد

چشمها پر مي شود از خاك

دست ها ، پاها ، قلم

حتي دهان .

نوايي آيد :

فرياد برآوريد

يادتان نرود

باد هم نواي فريادتان تا دور دست ها خواهد وزيد